August månde. Ein av mange dagsturer...

 

Vårfluefiske har alltid vært ein morsom opplevelse i Tømmerelva, men denne kvelden så var det ikkje så mykje som skjedde...

 Masse vatn og lite klekkinger i forhold til kva me er vande til på denne tida av året, og fisket var treigt.

Me måtte virkelig jobbe for at fisken skulle vise intresse for imitasjonene våre...

CDC caddis. Str.11

Fritt flyt var ikkje særleg populært, og pga dei rare strømmane som vart skapt av vannmengden etter all nedbøren, så det var ikkje vits i å la lina få feste i vatnet, før ein begynnte å stripe vårflua tilbake.


Trangt om plassen, så buktene skal være presise og trange.

Alikavell så går det ikkje alltid som planlagt... :o)

Mange trær som i denne perioden henger tunge ned i elva pga masse nedbør, men det gjer det litt meir utfordrande og morsomt :o) 

Mange ting som ein fort kan henge fluga i, ikkje rart det i enkelte områder ser ut som eit pynta juletre :o)

Ved nedstrømmskast så var den mest vellykka fiskemetoden, fritt flyt med innslag av striping.
Arild med eit kast nedstrømms på fisk som står trygt inni buskane på motsatt side.

Ein av dei få som blei lurt av ein klinkhammer og dead drift.

Klinkhammer str 12.

Sniking og åling og fisken tok, men det var desverre verre med krokinga ;o/

Arild med ein Royal Wulf str 10, klarte tilslutt å lure ein av dei litt større som er busett i denne delen av elva.

Royal Wulf str.10

Kastet gjekk oppstrøms med ein blanding av fritt flyt og striping, og der satt den :o)    

Plutselig så var alle myggstikkene akseptable etter at denne flotte fisken på 42 cm låg i håven :o)

Tiltrass for myggstikk og lite aktivitet, så var det heilt okey å tilbringe kvelden i slike flotte omgivelser :o)

Mvh oss 2...



 

Høstfiske og andregenerasjon Baetis Rhodani...

Høsten er no på full fart framover og vinteren banker snart på døra, og når den siste langturen med tørrflue går av staben, så er alltid drømmen at ein skal treffe klekkingene på den flotte men lille andregenerasjon Baetis Rhodani tilstede.

Før me innkvarterte oss i hytta, så gjekk turen innom elva for ein liten titt.

Utrulig deilig å vere tilbake og endå deiligare er det når det viser seg 2 flotte fisk som står og myggvaker steady så seint på kveld.

Sidan fiskekortet ikkje var innhenta, blei me enige om å la desse 2 kose seg i fred med maten, men at dette gjorde opptimismen stor for dei 3 neste dagane er sikkert og visst, og mindre blei den ikkje når Arvid kan fortelle at han såg eit par små søte baetis tideligere på dagen :o) 

 

Når me morningen etter sit og drikk kaffi ved elva, tar det ikkje lang tid før me skjønner at  Rhodani klekkingene som me hadde håpa på, ikkje var ferdig endå.

Små, små baetis kjem seglande nedover den rolige elva, men sjølv om det skjer masse på overflata så er det sikkert endå meir nympher i underflata, noko som gjer at fisken ikkje viser seg med det fyrste.

 Sjøv om ikkje fisken vise seg i dei første sonane me stasjonerte oss på, så kan det ofte være aktiviteter i andre soner, så bevegelse langs elva er viktig.

Dette lønte seg for Arild.

Han fant 2 fisk som forsiktig stod og beita rett i underflaten og etter at han hadde bytta til ein mindre klekker, str 18, så bestemte fisken seg for å vise interesse.

Desverre så varte det berre eit par nykk så var den tilbake til det fri, men det tok ikkje lang tid før neste fisk viste seg.

Denne ville ikkje ha klekkeren som blei presantert, så Arild skifta over til ein baetis comparadun str 16, og fisken tok :o) 

Turens fyrste fisk til Arild :o)

Nydelige farger og mønster!!!

Arvid som berre er ein liten sesong gammel med tørrfluefiske, blei veldig forundra over at så masse aktivitet på overflate ikkje lokka fisken til å komme opp for og beite, men det tok ikkje lang tid før han måtte konsentrere seg meir om korleis han skulle få riktig flyt på vakande fisk.

For idet me satt oss ned for å nyte ein god kopp kaffi, så begynnte fisken å vake i sonen som me hadde komt til.

Desverre så klaffa det ikkje heilt for Arivd denne gongen, men det blir mange slike turer i framtida, så eg er ikkje bekymra for det, samtidig som at høstfiske ikkje alltid er det letteste fiske å bryne seg på :o)

  

Eg derimot prøver meg på ein fisk som står litt nedforbi i samme sone. Denne står og beiter på små baetis.

Så dermed er det berre til å servere det som den vil ha, comparadun str18, og tilslutt når kastet treffer riktig bane, så ruller fisken roleg over :o)

Deilig å kjenne fast fisk i den andre enden av stanga :o)   

Jonny kjører flott fisk :o)



Turens første kilosfisk, livet er herleg!! :o)

Takk for kampen...

Arild venter på at neste fisk skal vise seg.

Etter ei lita stund med venting, viser neste fisk seg lenger ned på brekket i samme sone.

Arild går i posisjon, men det blir med det, vinden begynner å rote til overflata for oss, og fisken viser seg ikkje fleire gonger. Litt irriterende, for dette var ein fisk som flytta masse vatn, men men. Sånn er dette livet, innimellom klaffer det og andre ikkje...

Når vinden bestemmer seg for å fortsette i sonen, begynner eg og Arvid på turen nedover langs elvebredden.

Arild vil vente litt til i håp om at vinden vil roe seg og at fisken skal begynne å vise seg igjen,

nåke som den ikkje gjer.

Nydelige høstfarger på trær og mark...



Etter ein god tur nedstrømms så kommer me til neste sone, her har endå ikkje vinden klart å ta tak.

Det er masse baetis på overflata, men ingen fisk oppe.

Kaffikoppen er ofte ein meget god venn under ein slik kald høsttur, og sjølv om det ikkje skjer så masse,  bør ein sette seg ned og kikke litt.

Etter ei god stund,  viser det seg ein flott fisk ute i dei litt kraftigare strømpartiene.

Eg venter for å sjå om den viser seg igjen, sidan eg helst ikkje vil brase uti før eg veit litt meir nøyaktig kor den står.

Mens eg venter, gjer eg beskjed til Arild om at vindforholdene her foreløpig er perfekte og at 1 fisk har vist seg, og mens samtalen pågår viser den seg igjen på samme plass.

Eg går meg forsiktig i posisjon. venter på at den skal vise seg igjen, og når den gjer det tredje gongen legg eg ut ein compardun, str 18, i dens bane og på tredje kast treffer flua riktig.

Fisken tar flua med eit roligt head and tail, og atter ein gong sitt den som den skal :o)

 

Første dag var ferdig.

Me hadde kast på 2 fisker til, men ingen intresse på verken mygg eller baetis, spent spinner eller dun. 

Når me bestemmer oss for og ta turen tilbake til hytta, setter eg på ei vårflue som eg stripa over området me hadde sett aktiv fisk, og på 10`ende stripet så blei flua tatt.

Eg kjente 2 kraftige dunk før den slapp med eit kraftig hale splasj.

Flott fisk var det, men som sagt, det er ikkje alltid det går i fiskerens favør desverre :o)

Flott himmel når sola var på veg ned bak fjellet...

Når Sage hua er på plass, då er det snart vinter :o)

Her eit lite lynkurs innen fluebinding med Arvid før me begynne med lørdagens fiske. Til å være ny innen bindingen så gjør han ein flott jobb!! :o)

Her er begynnelsen på ein baetis cdc klekker i str 14. Alltid fint å begynne med litt større krok når det er fyrste gong :o)

Det begynner å ta form...

Lørdags morning begynnte bra.

Me kom fram til elva tidelig, og den sonen me hadde bestemt oss for begynne, ga oss resultat nesten med ein gong med flott vakande fisk.

Arild vinner attereingong stein, saks, papir-duellen.

 Han rigger stanga for så å nærme seg fisken med forsiktige steg, mens Arvid og eg inntar morgonkaffien :o) 

Arild på veg ut med forsiktige steg...

Det morsomme er at når Arild kjem fram, så vaker ikkje fisken meir enn ca 3-4 mtr framfor der han har plassert seg, og sidan sola kaster skyggen bakover og ikkje framover, så har ikkje fisken oppdaga at han står der :o) 

Men det er lettere sagt enn gjort å få denne til og ta, og det må fleire fluebytter til før fisken endelig tar ein baetis parachute str 16 og 1 mtr framfor beina hans!! Kanon kult :o)

Arild lander sin andre fiske, men sin første kilos-fisk på denne turen:o) 

Flott betaling etter ein del arbeid.

Ein smellfeit nydelig ørret :o)

Resten av dagen blir ein smule kvalt pga sur kald vind.

Eg klarer å lure ein flott fisk + ein mindre 450grammer på slutten av dagen og så mista eg ein nydelig fisk atter ein gong, denne gongen på ein comparadun str 20.

Ikkje lett å kroke skikkelig med små kroker ;o/  

Ellers så er det nesten ikkje fisk som viser seg heile denne dagen, men søndagen skulle bli bra ifølge værmeldingen.

Sol og null vind og sjølv om ein aldri lenger kan stole på værmeldingane, var håpet stort om at det denne gongen skulle stemme :o) 

Dagens siste ørret før ølet tok overhånd :o)

Deilig hjortehjerte til lørdags-middag av hjort som Arild hadde skutt par dager før turen, med fløtegratinerte poter og grønnsaker. Kan det bli betre :o)

2 stk glade gutter på tur, klare for middag :o)

 Søndag våkna me opp til eit vær som var akuratt som dei hadde meldt :o)

Sol, stillt og fin temp.

Sidan fisket hadde vært litt vanskelig for Arvid, bestemte han seg for å reise og nymphe litt i ei anna perfekt elv for kortline nymphing.

 Og for Arild så blei denne dagen meir ein liten forbannelse.

Han hadde eit bomtilslag på ein nydelig fisk.

Mista ein flott  fisk han kjørte lenge og som tilslutt valgte å sleppe kroken rett framfor naso hans, og på toppen av alt så klarte han å knekke tuppen på SP`en sin!!! Er det mulig og ha slik uflaks 

:o(  

Men klarte alikevell og få seg ein flott trøstefisk, men dagen vart nok ikkje heilt som planlagt allikevel desverre...

Men men neste år så er det ein ny sesong og nye muligheter :o)

For meg så skulle dette bli ein kjempe dag fiskemessig.  



Denne fisken hadde eg 3 flyt over der den kom opp og kikka men noup!! ville ikkje ha, men når flua blei lagt ca 1 meter til høgre for den, då bestemte den seg for å flytte seg heile vegen over for og ta :o) 

Morosamt når ein ser fisken mens ein fiske på den :o)

Etter lang tid uten noko aktivitet, så begynnte 2 stk fisk å vise seg i overflaten.

Denne tok ein comparadun str 18.

 Arild prøvde seg på den andre men den ville ikkje ha noko som blei servert dessverre...



Når Arvid kom tilbake etter kortlinefisket sitt, tok me oss ein tur litt lenger nedstrømms for å sjå om fisken hadde komt igang der.

Før på dagen var det ikkje ein einaste fisk som viste seg, men etter eit par slurker kaffi og litt preik, var det ein fisk som begynnte å vise seg.

 Atter ein gong etter fleire kast måtte det til ein comparadun str 20 for å klare og lure denne fisken til å komme opp og ta, og til slutt så låg den fint i nettet:o)
Deilig når ein får betalt for arbeidet...



Takker for ein kjempeslutt på tørrfluefiske denne sesongen i strømmande vatn, kanskje me er heldige og får oss ein avsluttningstur her heima i området også, men den tid den glede.

No får me heller tenke litt mygg i stille vatn før isen legg seg, og før kortline-nymphinga og sjøørreten tar over ;o)

Mvh oss 2...

 

Vår lille Hemsil...

Det er lenge sidan me sist besøkte vår lille Hemsil.

Ei nydelig vestlandselv som me normaltsett bruker ein del av vår fiskeperiode i kvart år.

Ikkje pga dei store mengdane med stor fisk, men pga dette er etter vår meining også ei av dei nydligaste tørrflueelver me har på vestlandet.

Masse flotte rolige strekk som slingrer seg innimelom busker og trær, og masse vakvillig og sulten fisk :o)

På denne turen, så hadde me nesten trudd at det kom til å bli lokke-fiske med store tørrfluer eller nympher sidan me ligg midt i venteperioden på at vårfluene skal begynne å vise seg.

Men det som traff oss ved bredden, var klekkende aureviliie, akrobatiske svaler og offcourse vakende ørret :o)

Dette skulle vise seg å bli ein flott og fiskerik dag :o)

Snittet på fisken i lille Hemsil er 200 - 500 gr, men med eit par eksemplar over.

Dette er ingenting som bryr oss når me står ved bredden av denne skjønnheten, og når fisken attpåtil ruller like roligt over flua som om det skulle vært ein 2 kilos fisk. 

Då er det heilt okey at det ikkje er den største fisken som er kroka i andre enden av lina :o)

Her kan du begynne fiske tidelig på sesongen med mygg og steinfluer til baetis og aureviliie tar over som den store matkilden og som på tørrfluefronten avsluttes med vårfluer og 2. generasjon baetis seint på høst :o)

Ein del av den litt større fisken i elva, har nokre utruleg flotte leopardmønster som så vidt vist på bilde over :o)

Kvifor ikkje all fisken har desse mønstrene veit eg ikkje, kanskje det er forskjellige familiar som holder seg i elva?? ;o)

Arild med ein flott fisk som stod og beita på aurevilii :o)

Smått er godt :o)

Rolige fine partier med vakende fisk tett til land på den andre sia :o)

Vær!!!

Me var her i eit lite sekund bekymra for at desse ikkje var heilt enige i at me tok bilder av dei, men sidan midt stjernetegn er væren, så gjekk det bra, me hadde samme språket :o)

Flott strekke med masse fiske opp til svingen :o)

Det som er morsomt og utfordrande med denne elva, er at etter snøsmelting og flom så forandrer ofte bunnstrukturen i elva seg, så når ein kjem tilbake neste sesong, har kulper og grunner bytta plass...

På bilde over, står Arild og kaster på fisk som har stilt seg tett opptil kanten i denne kulpen.

I 2011 så fiska ikkje me i lille Hemsila, men i 2010 så var ikkje denne kulpen her så dermed hadde det dukka opp ein ny plass for fisken å stå :o)

Og det sto fisk her :o)

Ein av mange på denne plassen :o)

Flott strekke der fisken ofte står tett inntil land og beiter i strømkanten :o)

Arild på veg over til vakende fisk...

Når sola kom fram, så vart det ikkje akkurat enkelt i desse rolige partiene.

Elva er krystallklar og fisken lettskremt, men slik er det innimellom :o)

Eit par dager seinare, så var været tilbake til det gode vestlandsværet med masse regn og vind.

Me veit at aurevilli tida nærme seg slutten, men vær - forandringen hadde gjort meg optimistisk på at me skulle få oppleve ein siste stor klekking av denne flotte gulorange døgnflua.

Til trass for lang kjøring, klarte eg å få med meg Willy som aldri hadde vært i denne elva før, og kryssa fingrane for at det skulle bli ein flott fiskedag :o)

Flott dag blei det, kanskje ikkje med eksplosjonklekkinger, men klekkinger av den rette sorten vart det :o)

Det tok ikkje lange tida før Willy fant sin første vakende fisk...

Og jepp!!! Aurevilli-imitasjonen gjorde jobben sin :o)

Når det kjem til Willy, så er det første gong eg har måtte ringt heim og spørt om tilatelse til å få bli lenger, for han var ikkje klar for å gje seg :o)

Så eg trur han storkoste seg til trass for at størrelsen på fisken ikkje var den største :o)

 

Ein velfortjent matbit + kaffi til oss begge to etter ein våt og fuktig dag ved bredden :o)

Det er ein ting eg vil gjere før eg gjer meg med dette blogginnlegget, og det er å takke Lounes for å ha vist meg denne perla for snart 7 år sidan. Eg må vel berre få sei meg takknemlig for det, og den har gjett oss mange morsomme stunder etter det, og håper den fortsatt kjem til å gjere det :o) 

Skitt fiske frå oss :o)